توسط معرفی
Ario یکی از تجربههای ضعیف و ناکام در ژانر اکشن-پلتفرمر در سالهای اخیر است. بازی در ظاهر نوستالژیک و الهام گرفته از آثار کلاسیک دهه ۹۰ مثل Pandemonium! و Prince of Persia به نظر میرسد، اما در عمل شبیه یک دمو ناقص و نیمهتمام است. داستان بازی حول پسری به نام آریو میچرخد که برای نجات مادر گمشدهاش وارد سرزمینی نفرینشده میشود، اما روایت و پیشبرد داستان بسیار کمعمق و سطحی است. سازندگان تلاش کردهاند ترکیبی از اکشن دوبعدی و عناصر دفاع از برج ارائه دهند، اما این ترکیب بسیار ناهماهنگ و خستهکننده اجرا شده است.
هدف بازی تلاش برای بازگرداندن حس نوستالژیک پلتفرمرهای کلاسیک است، اما طراحی ناقص و ضعف در مکانیکها این هدف را شکست میدهد. ایدهی داستانی جذابیت اولیه ایجاد میکند، اما سرعت و کیفیت روایت نمیتواند بازیکن را همراه کند. محیطهای بازی پر از جزئیات نیمهتمام و ناهماهنگ هستند و هیچ حس انسجامی ایجاد نمیکنند. تجربه کلی در این بخش باعث میشود بازیکن از همان ابتدا دچار ناامیدی و خستگی شود.
گیمپلی و کنترلها
گیمپلی سنتی 2.5D است؛ بازیکن معمولاً از چپ به راست حرکت میکند، روی دیوارها و سکوها میپرد و با دشمنان مقابله میکند. مشکل اصلی اینجاست که کنترلها بسیار غیر دقیق و دست و پاگیر هستند. آریو بدون اینرسی حرکت میکند و به محض رها کردن استیک آنالوگ، ناگهان میایستد که ظاهر بازی را مضحک میکند. بسیاری از مکانیکها، مثل شکست درها یا رول زدن برای اجتناب از دشمنان، تنها در شرایط خاص قابل اجرا هستند و اگر شرایط فراهم نباشد، شخصیت به موانع برخورد میکند. این باعث میشود تجربهی گیمپلی کند، غیرقابل پیشبینی و تا حد زیادی خستهکننده باشد.
این عدم دقت در کنترل باعث میشود بازیکن بارها از مسیر اصلی منحرف شود و حتی مراحل ساده را چندین بار تکرار کند. تعامل با محیط و دشمنان همیشه نتیجه قابل پیشبینی ندارد و هر حرکت کوچک ممکن است باعث مرگ یا گیر کردن شخصیت شود. این موضوع نه تنها حوصله بازیکن را سر میبرد، بلکه حس بیاعتمادی به گیمپلی را ایجاد میکند. تلاش برای انجام حرکات ساده، به جای لذت بخشیدن، باعث ایجاد حس ناکارآمدی میشود.
مشکلات طراحی و مکانیکها
بازی شامل بخشهایی است که سازندگان احتمالاً آنها را “لمس دفاعی” میدانند، مانند کنترل کراسبو یا بالیستا، اما این بخشها بسیار خستهکننده و کند هستند و هیچ جذابیتی به تجربه اضافه نمیکنند. کنترلها و محیط بازی بارها باعث باگهای عجیب و گیر کردن شخصیت در بین دیوار یا دشمنان میشود. گاهی بازیکن قادر به حرکت نیست و مجبور است از آخرین چکپوینت ادامه دهد. سیستم مهارتها یا پیشروی در بازی تقریباً وجود ندارد و همه چیز بر پایه آزمون و خطا و شانس پیش میرود.
این مکانیکهای ناقص باعث میشوند بازی هیچ ریتم مناسبی نداشته باشد و تجربهای یکنواخت و ناامیدکننده ایجاد شود. حتی موقعیتهای استراتژیک ساده نیز بدون هشدار یا راهنمایی بازیکن را دچار سردرگمی میکنند. عناصر دفاع از برج و مبارزه با دشمنان کوچک، به جای ایجاد هیجان، به تجربهای کند و خستهکننده تبدیل شدهاند. نبود تعادل در طراحی مراحل، حس کنترل و رضایت بازیکن را کاهش میدهد و باعث از دست رفتن انگیزه میشود.
رابط کاربری و تنظیمات
بازی در ابتدای اجرا به زبان فارسی شروع میشود و بازیکن مجبور است به صورت شانسی منوها را جستجو کند تا زبان را تغییر دهد. گزینههای تنظیمات محدود و ناکافی هستند؛ امکان تغییر کنترلها، صدا، موسیقی یا زیرنویسها وجود ندارد. تعادل صدا بسیار نامناسب است و برخی افکتها بلندتر یا با تأخیر نسبت به صحنهها پخش میشوند. همچنین بسیاری از متنها و زیرنویسها شامل اشتباهات املایی و گرامری هستند که تجربهی بازی را بیش از پیش کاهش میدهند.
عدم وجود تنظیمات استاندارد باعث میشود بازیکن هیچ کنترلی بر تجربه خود نداشته باشد. تجربه شنیداری و بصری ناهماهنگ است و حتی تنظیمات جزئی که انتظار میرود در همه بازیها موجود باشد، وجود ندارد. مشکلات زیرنویس و متنها، باعث کاهش وضوح داستان و گیجکننده شدن روایت میشود. این عوامل باعث میشوند بازیکن نتواند تجربهی روان و قابل قبول داشته باشد و مدام مجبور به حدس زدن و آزمون و خطا شود.
گرافیک و طراحی بصری
Ario از نظر بصری میانگین یا حتی ضعیف به نظر میرسد؛ برخی تصاویر قابل قبول و برخی دیگر کاملاً زشت هستند. انیمیشنها خشک و دست و پاگیر اجرا شدهاند و هیچ حس روانی در حرکت شخصیت ایجاد نمیکنند. داستان سطحی بازی تنها با تصاویر کمی طراحی شده روایت میشود، اما سبک دوگانه در طراحی تصاویر باعث میشود حس بیهمگنی و ناتمامی ایجاد شود.
نبود انسجام در سبک بصری باعث میشود بازی از نظر هنری حس حرفهای بودن نداشته باشد. رنگبندی، نورپردازی و طراحی محیط در بسیاری از صحنهها سطحی و غیرجذاب است. حرکت شخصیت و دشمنان، به دلیل انیمیشن خشک، هیچ حس طبیعی یا لذتبخشی به بازیکن منتقل نمیکند. طراحی ناقص بصری باعث میشود حتی بازیکنان علاقهمند به سبک پلتفرمر نیز انگیزهای برای ادامه بازی نداشته باشند.
جمعبندی
Ario به هیچ وجه آماده انتشار نبوده و تجربهای نیمهتمام و پر از باگ است. گیمپلی کند، کنترلهای غیر دقیق، طراحی ناقص مکانیکها، رابط کاربری ضعیف و گرافیک ناپخته باعث میشود حتی قیمت پایین آن نیز ارزش خرید نداشته باشد. سازندگان نتوانستهاند حداقل استانداردهای پایهای را رعایت کنند و بازی هیچ جاذبهای برای بازیکنان ارائه نمیدهد.
بازی به هیچ وجه نمیتواند تجربه سرگرمکنندهای برای مخاطب ایجاد کند و مشکلات متعدد، ناامیدی و حس اتلاف وقت را به همراه دارد. حتی تجربهای کوتاه از بازی نیز بازیکن را با خستگی و ناامیدی مواجه میکند. Ario نمونهای از بازیهای نیمهتمام است که به جای لذت، تنها تجربهای پر از نقص و بینظمی ارائه میدهد.