توسط معرفی کوتاه
Dustwind: Resistance یک بازی تاکتیکی ایزومتریک در فضای پساآخرالزمانی است که مبارزات Real-Time را با سیستم Tactical Pause ترکیب میکند. بازی تمرکز زیادی روی مدیریت تیم، استفاده از محیط و برنامهریزی در نبردها دارد و سعی میکند حس عناوین تاکتیکی کلاسیک را زنده کند.
گیمپلی تاکتیکی جذاب
مهمترین نقطه قوت بازی آزادی عمل در مبارزات است. میتوانی مخفیکاری انجام بدهی، تله بگذاری، از Turret استفاده کنی یا مستقیم وارد درگیری شوی. همین موضوع باعث میشود هر نبرد حس متفاوتی داشته باشد و بازی کمتر تکراری شود.
سگ همراه بازی؛ Diesel
یکی از جالبترین بخشهای بازی سگ همراهت یعنی Diesel است. او فقط نقش تزئینی ندارد و در مبارزات واقعاً مفید است. حضورش هم به گیمپلی کمک میکند و هم باعث میشود بازی شخصیت بیشتری داشته باشد.
طراحی مراحل مناسب
بعضی مراحل طراحی خوبی دارند و مجبور میشوی برای هر موقعیت تاکتیک متفاوتی انتخاب کنی. دفاع از پایگاه، نفوذ مخفیانه و مدیریت منابع از بخشهای سرگرمکننده بازی هستند.
مودسازی و Map Editor
بازی از ابزار ساخت مرحله و مودسازی پشتیبانی میکند. این ویژگی میتواند عمر بازی را بیشتر کند و باعث شود بازیکنها محتوای جدید و متنوعی برای آن بسازند.
سختی بعضاً آزاردهنده
بزرگترین مشکل بازی بالانس سختی است. بعضی نبردها بیش از حد سخت یا ناعادلانه میشوند و ممکن است مجبور شوی بارها Save/Load انجام بدهی که برای برخی بازیکنها خستهکننده خواهد بود.
گرافیک قدیمی
از لحاظ بصری بازی کیفیت خیلی بالایی ندارد. مدل شخصیتها، محیطها و انیمیشنها بیشتر شبیه بازیهای نسل قبل هستند و حس قدیمی بودن را منتقل میکنند.
هوش مصنوعی نهچندان خوب
هوش مصنوعی بازی همیشه قابل اعتماد نیست. بعضی وقتها دشمنها یا اعضای تیم رفتار عجیبی دارند و این موضوع میتواند وسط نبردها آزاردهنده شود.
داستان معمولی
داستان بازی شروع نسبتاً خوبی دارد اما در ادامه خیلی عمیق نمیشود. شخصیتها پرداخت محدودی دارند و روایت بازی نمیتواند کاملاً درگیرکننده باشد.
جمعبندی
Dustwind: Resistance بیشتر مناسب طرفداران بازیهای تاکتیکی سخت و کلاسیک است؛ کسانی که میتوانند با ظاهر قدیمی و مشکلات فنی کنار بیایند. اگر عاشق Tactical RPGهای چالشبرانگیز باشی، احتمالاً از آن لذت میبری، اما برای کسانی که دنبال تجربهای مدرن و روان هستند شاید گزینه ایدهآلی نباشد.